De zoektocht

En zo zochten we meer dan 3 jaar naar een woning in Frankrijk…

Elke keer dat we naar La petite maison gingen om onze vakantie te vieren waren er ook bezichtigingen gepland. Ons wensenlijstje werd steeds duidelijker en ook wat een huis in Frankrijk zou mogen kosten. Uiteindelijk bezochten we in april 2024 een huis in de regio Chateauponsac. Gelegen in de Creuse vonden we dit huis mooi genoeg om een tweede bezichtiging te plannen. Samen met de agent van Beaux Villages en de eigenaar kregen we nogmaals een uitgebreide rondleiding door het huis. De ruimte was er, de stijl was goed. Niet helemaal het uitzicht en niet zo vrij als we hadden gewild maar het was één van de beste woningen die we in jaren gezien hadden.

Dus na wat avonden overleg deden we een bod. Een stuk onder de vraagprijs wel en de onderhandelingen waren begonnen. Spannend! We kwamen een prijs overeen en tekende een ‘lettre of intention’. Hierin stonden de gemaakte afspraken over wat zou blijven en welke prijs we zouden betalen met welke voorwaarden.

Goed afgewerkt aan de binnenzijde

De eigenaar had zelf en samen met wat lokale vakmensen al een hoop werkzaamheden verricht in het huis. En dat hij goed gedaan, zoals het hoorde. Hij had de aanliggende stal bij het huis getrokken en er een prachtige slaapkamer met badkamer van gemaakt. Boven waren er veel slaapkamers met elk een eigen badkamer en de plannen om ook aan de achterzijde een schuur bij het huis te betrekken voor een grote keuken waren gemaakt. Alle leidingen lagen er. Er moest nog afgewerkt worden. Prima voor ons.

Of toch niet…

Uiteindelijk werd alle info bij de notaris aangeleverd voor het opstellen van het koopcontract en toen werd het wat stil. Ik informeerde regelmatig om er na een periode van enkele weken achter te komen dat de notaris wat zaken was tegen gekomen die niet door de beugel konden. Zo had de huidige eigenaar nooit een vergunning aangevraagd voor het ombouwen van de stal tot slaapkamer, hij had ook nooit doorgeven dat het huis inmiddels uit 11 kamers bestond en betaalde daardoor al jaren veel te weinig tax fonciere. Én het bleek dat het huis niet op de main (het algemene riool) aangesloten zat zoals ons dat wel was verteld.

De eerste 2 zaken waren voor ons niet onoverkomelijk maar die laatste wel. Er was inmiddels veel gedoe ontstaan bij de inwoners van het gehucht. Zij zaten allemaal aangesloten op het community riool, ooit aangesloten door de gemeente. Maar dit systeem was nu verboden. En dit stond nu zwart op wit omdat de inspecteur van het waterschap was geweest… We moesten nu, wanneer we het huis zouden kopen ook een nieuwe sceptic tank plaatsen. Op zich geen probleem, maar wanneer we dat zouden doen dan zou de rest van het gehucht dat ook moeten doen… En niks doen was ook geen optie, alles was bij alle instanties inmiddels bekend. Er leken alleen maar foute uitkomsten aan het eind van dit verhaal.

Na lang wikken en wegen en in overleg met onze adviseur Mireille Bosscher van Bosscher Advies hebben we besloten van de koop af te zien. Er was teveel gaande. Dat was toch precies niet wat we zochten bij een tweede huis in Frankrijk. Starten met gedoe en een 2-0 achterstand.

Maar wat waren we er ziek van. We beloofden elkaar nu even te stoppen met onze zoektocht want ondanks dat het leuk is kost het ook enorm veel energie… Toch geen huis te pakken… We wisten toen nog niet dat dat heel snel zou veranderen.