Laatste dagen van 2025 brengen we
jan 01, 2026
In de week nadat Andy & Lisa voor ons het huis hebben bezichtigd nemen we contact op met de makelaar om ook zelf de boerderij te gaan bekijken. Het is even wat geregel. De gite bij Andy & Lisa hadden we al geboekt maar voor de bezichtiging moeten we een paar dagen eerder naar Frankrijk vertrekken. We vinden een andere plek op zo’n half uurtje rijden. We verblijven in Le Fournil in Saint-Hilaire-Bonneval. Ik moet dan wel nog een paar dagen werken vanaf onze vakantieplek maar we gaan ervoor!
Op 16 juli bezoeken we het huis, een beetje gespannen, nieuwsgierig en vol goede moed komen we aan op de locatie. Inderdaad veel kippenstallen bij de buren en aan de overzijde. Toch lijkt het rustig. Zouden ze leeg zijn? We zijn een stuk vroeger dan de makelaar en lopen alvast een rondje langs het huis en nemen een kijkje bij de stallen. De makelaar arriveert en laat ons binnen. De eerste indruk is goed. Er is ruimte, de hoge plafonds, de sfeer, de prachtige schouw. Wauw! We zijn onder de indruk maar proberen met ons hoofd te kijken en niet met ons hart. We lopen hetzelfde rondje als Any & Lisa en zien dat het her en der toch wel wat slechter is dan we dachten. Maar de basis is goed! We bedanken de makelaar en laten hem weten dat we ergens deze week weer contact met hem zullen opnemen.
We gaan nog een paar keer terug en bekijken het huis goed, aan de buitenzijde. Het heeft echt een goede basis en we beseffen ons dat we bij dit huis echt ons volledige wensenlijstje kunnen afvinken. Maar de vraagprijs is veel te hoog. We spreken ook nog iemand die aan de overkant in de wijk woont. Hij vertelt ons over het huis, jammer dat het al zo lang leeg staat, mooie plek, huis constructie technisch in orde maar nog wel veel werk, muren van de stallen erg goed, dak slecht en de prijs is ook volgens hem veel te hoog. Iemand uit de buurt heeft er een bod op gedaan maar dat is niet geaccepteerd. We vertellen hem dat we een bod gaan doen. Hij wenst ons ‘Bonne courage’.
‘S avonds na het avondeten zitten we buiten en besluiten we een globale inschatting van de kosten te maken. Gelukkig zijn we bekend met verbouwen en al snel zitten we op zo’n 100.000 euro aan kosten om het op te knappen. En dan gaan we ervan uit dat we alles zelf doen. We besluiten een bod te doen waarbij we deze kosten delen, dus 50.000 euro onder de vraagprijs… Dat zou voor ons het perfecte startpunt zijn.
We sturen het bod met onze onderbouwing naar de makelaar en horen vervolgens een paar dagen niks. Ondertussen zijn we verhuisd naar de gite van Andy & Lisa. We vertellen hen hoe het is gegaan, dat we een bod hebben gedaan. Ze zijn super enthousiast en leven met ons mee.
Na een paar dagen ontvangen we een tegenbod van de verkoper via de makelaar. Hij wil zo’n 19.000 euro zakken maar daarmee is de prijs nog steeds te hoog. Het feit dat hij wil zakken lijkt ons een goed teken. Maar we moeten realistisch blijven en doen wederom een bod, dit bod is 34.500 euro onder de vraagprijs met als voorwaarde dat al het bouwmateriaal en hout achterblijft. De rest wordt leeggehaald. Het hout was voor ons een belangrijke voorwaarde omdat er 5 pallets eiken planken in de stal stonden, waarde in Nederland zomaar 10.000 euro. Dit hout kunnen we gebruiken voor het opknappen van de boerderij en is geld dat we niet uit hoeven te geven aan materiaal.
Weer horen we dagen niks. Het is 26 juli. Onze vakantie zit er inmiddels op en onze koffers zijn gepakt om te vertrekken wanneer de telefoon gaat. Het is de makelaar… Ons bod is geaccepteerd! WTF! We hadden gedacht nog wel even in onderhandeling te zijn.
Een beetje beduusd zetten we onze spullen in de bus en lopen naar Andy & Lisa om afscheid te nemen en hen het nieuws te vertellen. Wat onwerkelijk is dit… We hebben weer een huis gekocht in Frankrijk, hopelijk loopt het deze keer goed af!