Laatste dagen van 2025 brengen we
jan 01, 2026
Inmiddels is het woensdag en we vragen ons inmiddels af of het grondverzetbedrijf al het werk wel af kan krijgen in de dagen die nog resteren in onze vakantie. Maar goed we gaan het zien. Laat ze eerst maar eens komen. Om 8:00 uur rijden er inderdaad twee auto’s het terrein op; het zijn Hugo en Simon. Hugo loopt samen met Simon en Arjan een rondje over het terrein en legt uit wat de bedoeling is. Arjan geeft nog eens extra aan waar ze op moeten letten en dan is het eindelijk zover. Ze gaan eindelijk van start. Nog even wachten totdat de graafmachine wordt gebracht. Maar rond 9:30 uur worden de machines gestart en beginnen ze de weg af te graven. Niet te geloven hoe snel dat gaat. Sterker nog aan het eind van de dag is de weg helemaal afgegraven. Het zand en de stenen die ze eruit graven worden in een vrachtwagen geladen en deze kiept zijn lading achter de grote stal. Hier wordt de grond weer uitgereden en het land vlak gemaakt.



Er is halverwege de dag nog wel een soort van paniek momentje. Ik ontvang om 5 voor 12 een sms van Hugo dat de werkmensen niet verder werken bij de hoornaarsnest die zich in de grond bij een paal van de carport bevindt. C’est dangereux. Dat snappen we maar WTF, we kunnen dit niet even snel oplossen. En dan is het ook nog eens lunchtijd; alles is dicht hier tussen 12:00 uur en 13:30 uur. Ik laat Hugo weten dat we een oplossing zoeken maar dat dat tijd kost. En dat is geen probleem zegt hij, gelukkig.
We rijden naar het gemeentehuis (de Mairie) om hulp te vragen. Maar ook deze is gesloten, op de deur hangt een papier met de telefoonnummers. Ik bel de burgemeester en spreek haar voicemail in. We bellen en appen met Nederlanders die hier vlakbij wonen, maar ook zij kunnen ons niet helpen. Binnen een half uur gaat de telefoon. Het is Sylvie, de burgemeester, ze heeft mijn bericht gehoord en wil graag helpen maar begrijpt niet helemaal wat ik in mijn steenkolen Frans heb ingesproken. Eenmaal terug bij de boerderij maak ik een foto van de nest en stuur haar via Whatsapp een foto en leg via Google translate in het Frans uit wat ons probleem is. Zij laat ons weten dat zij daar altijd een bedrijf voor inschakelen en geeft ons de naam van het bedrijf en vraagt ons morgen even naar de Mairie te komen. Fijn toch dat je met de burgemeester kunt appen.
Vervolgens besluit ik ook een bericht te sturen aan Andy & Lisa, misschien weten zij iets. Andy komt in de middag kijken en zal ons vertellen wat hij weet. Zo fijn! Wanneer hij in de middag arriveert laten we de nest zien en vervolgens rijden Andy & ik naar de lokale bouwmarkt op zoek naar gif. En die vinden we! Bij het vallen van de avond kleed ik mezelf goed aan; handschoenen, muts, bril en alles dichtgetaped met ductape. Met een spuitbus en een bus purschuim trek ik ten strijde…. Arjan kijkt op veilige afstand toe. Hij is zwaar allergisch dus blijft uit de buurt. Ik wacht totdat een grote groep hoornaars weer terug in de nest is en ga ervoor! Spuiten maar. Wat een goed spul is dit, ze vallen letterlijk binnen een aantal seconden dood neer. Ik spuit 2 bussen leeg en spuit het nest vol met purschuim. Klusje geklaard en het viel gelukkig mee! Morgen de burgemeester maar even laten weten dat het gelukt is en haar bedanken voor haar hulp.



Terwijl buiten hard wordt gewerkt sluiten wij onszelf boven op. We isoleren weer een deel van het dak : van de muur tot aan het A-frame. We vullen tussen de sporen; 14 vakken. En daar doen we precies 1 dag over. Nog één vak te gaan. Dat doen we volgende week, dat houdt het leuk. Dan blijft er daarna nog het laatste deel over; het deel boven het bakkershuisje. Maar daar ligt nog geen vloer in dus dat is voor een andere keer.


