Verbouwing

En dan is dat moment weer daar…

… dat moment dat zover weg lijkt wanneer we hier aankomen maar zoveel sneller daar is wanneer we hier aan de slag zijn. Het moment dat we weer moeten gaan vertrekken. Vanmorgen hebben we nog het laatste deel van de boom klein gezaagd. Man, man, man wat was dat een grote klus. Voor een volgende keer staat er nog een andere boom op het program om te laten vallen. Daar moeten we nog even goed over nadenken hoe dat we dat het veiligste kunnen doen. De boom heeft een hele vreemde vorm en is, aan de stam te zien, ook al behoorlijk oud. Maar goed dat is voor een volgende keer.

Arjan heeft vandaag het gras gemaaid – big fun die maaier. En daarna zijn we in de middag nog naar Maison Maris geweest. Een boerderij waar in 1982 een Nederlands stel met 15 Nederlandse koeien naartoe vertrok. We hebben er heerlijke kazen gekocht en yoghurtjes. En wat nog leuker is, is dat het hier slechts 2,5km vandaan is.

Inmiddels hebben we buiten alles opgeruimd; het tuinmeubilair en alle andere spullen staan weer achter slot en grendel. We voelen allebei dat we helemaal nog niet naar huis willen. Maar dat kan niet. We moeten maandag gewoon weer werken. Het geld om de boerderij op te knappen zal toch ergens vandaan moeten komen…

Oh en wat ik nog vergeten ben te melden is dat ook Aurélien van Multibat 87 vorige week is geweest (na wat aandringen van Virginie). Hij heeft met ons de voegwerkzaamheden aan het huis doorgenomen. Hopelijk weten we over een maand wat dat allemaal gaat kosten. Ben benieuwd!

Morgenochtend ruimen we de rest van onze spullen op, laden we de bus en vertrekken we weer naar het Brabantse…